چون مطب یا دفتر وکالت عرفا محل سکونت نیست بلکه محل کار و درآمد تلقی میشود و از نظر مقررات مالیاتی و نظام پزشکی طبابت و وکالت نوعی شغل و پیشه و دارای جنبه انتفاعی است و با توجه به اینکه حقوق کسب و پیشه در واقع جبران زیان ناشی از تخلیه محل کار و فعالیت انتفاعیی مستاجر و از بین رفتن موقعیت شغلی او است کی طی سالیان متمادی فراهم شده و این معنی در خصوص پزشک و وکیل نیز صادق است علیهذا مطب و دفتر وکالت در حکم محل سکنی نمی باشد و به اعتبار حرفه و پیشه بودن وکالت و طبابت و جنبه انتفاعی داشتن ،سرقفلی به آن تعلق میگیرد و بند 24 تبصره الحاقی به ماده 55 قانون شهرداری هم موید این معنی است زیرا این بند که در مقام بیان عدم جواز دایر کردن مشاغل تجاری در محلهای مسکونی است مطب و دفتر وکالت را استثنا نموده و گفته است :"... از نظر این قانون استفاده تجاری محسوب نمی شود " یعنی بنا به مفهوم مخالف اصل بر شغل و پیشه بودن طبابت و وکالت است و استثناً تنها از نظر این قانون استفاده تجاری محسوب نمی شود و می توان در محل سکنی مطب یا دفتر وکالت دایر نمود.